GRUPY KRWI U KOTÓW

Dobremu hodowcy powinno leżeć na sercu przede wszystkim zdrowie kotów. Jeżeli zdrowie i piękno idą ze sobą w parze, jest to, jak sądzimy, najwyższy cel hodowli. unikanie problemów poprzez planową hodowlę oznacza zaoszczędzenie wielu cierpień.

GRUPY KRWI I ICH DZIEDZICZENIE

Każdy hodowca powinien znać grupy krwi swoich kotów, aby uniknąć martwych miotów, względnie zgonów kociąt zaraz po urodzeniu, czego częstą przyczyną jest reakcja na nietolerowanie się grup krwi.
U kotów rozróżniamy trzy grupy krwi A, AB i B. Składnik A jest dominujący w stosunku do B, co oznacza, że grupa B występuje w wyniku czystego dziedziczenia z typu (B/B). Grupa krwi A występuje a formie (A/A) lub (A/B).
Grupa krwi AB jest bardzo rzadka, a jej rozpoznanie tkwi jeszcze w fazie początkowej. Stwierdzić można jednakże, iż chodzi tu o niezależną grupę krwi bez żadnej dominacji. Znaczy to, że składnik A jest tak samo silny, jak składnik B. W wyniku badań ustalono również, że ta grupa krwi zachowuje się w stosunku do grupy A recesywnie i jest dominująca w stosunku do grupy B. Samodzielność tej grupy oznacza dalej, iż rodzice nie koniecznie muszą posiadać grupy A i B, aby potomstwo miało grupę AB. Także i ta grupa powstaje w formie czystego dziedziczenia (AB/AB) jak też w formie mieszanego dziedziczenia (AB/B). Testy wykazały, że kocięta z grupą AB także dotknięte są nietolerowaniem się grup krwi, ponieważ reagują na przeciwciała anty -B matki z grupą krwi B. O tym jednak nieco niżej.
Faktem jest, że częstość występowania grup krwi u poszczególnych ras jest różna. Grupa AB pojawia się tylko u ras, które dziedziczą grupy A i B.

W jaki sposób dochodzi do dziedziczenia grupy krwi A i B?

U kociąt oznaczonych ** dochodzi do reakcji w związku nietolerowaniem grup krwi, jeżeli matka posiada B=B/B a małe nosi grupę A=A/B
Jak państwo możecie odczytać z powyższego zestawienia możliwości, grupa krwi kota kryjącego, abstrahując od faktu, że spłodził małe z grupą krwi A, nie odgrywa żadnej roli w tej reakcji.

NIETOLEROWANIE GRUP KRWI (IZOERYTROLIZA)

Koty z grupą krwi B tworzą w swojej plazmie silne przeciw ciała przeciwko grupie A. Podczas rozwoju kociąt w łonie matki nie dochodzi do żadnych komplikacji, gdyż przeciwciała matki nie mogą przedostać się do krwiobiegu płodu. Wszystkie kocięta rodzą się zupełnie zdrowe, również te zagrożone (kocięta-A). Nieoczekiwanie mogą się pojawić następujące symptomy:

-nagła śmierć kociąt
-kocięta przestają ssać
-uryna przyjmuje brązowo-czerwone zabarwienie
-kocięta marnieją i giną w pierwszym tygodniu życia
-kocięta ssą normalnie, lecz w ciągu 14 dni tracą czubek ogona

Wyjaśnienia należy szukać w kolostrum (siara) mleka matki, poprzez które w czasie maksymalnie dwóch dni przeniesiony zostaje system immunologiczny matki na małe, w tym również przeciwciała A, które także przekazuje matka -B. Jeżeli niektóre kocięta mają grupę A, wówczas ich czerwone krwinki zostają otoczone antygenami, i zlepione w grudki. Wywołuje to już wspomniane symptomy, jak też uszkodzenia nerek i zaburzenia całego metabolizmu. Ostatecznie kocięta giną w mękach. Dotychczas nie wyjaśniono, dlaczego zdarzają się kocięta A, które dojrzewają bez problemów. Problemem neonatalnej izoerytrolizy odnosi się, choć już nie tak intensywni, do kociąt z grupą krwi AB.

JAK MOŻNA UNIKNĄĆ NEONATALNEJ IZOERYTROLIZY?

Najlepszym rozwiązaniem byłoby naturalnie tworzyć tylko pary B, lecz co robić jeżeli wypadek już się zdarzył, co nawiasem mówiąc, przytrafić się może nawet najbardziej doświadczonemu hodowcy. W przypadku podejrzeń należy natychmiast po urodzeniu odseparować kocięta od matki, tak aby nie mogły pić jej mleka. Przez około 36 godzin konieczne jest wówczas karmienie małych sztucznie przystosowanymi do tego preparatami.
Optymalnym byłoby, gdybyśmy dysponowali mamką z grup krwi A, która mogłaby przejściowo karmić małe. Później kociętom nie zagraża żadne niebezpieczeństwo, gdyż teraz już przeciw ciała matki nie są w stanie przeniknąć przez ich ściany jelit. Od niedawna też istnieje szybki test, pozwalający w kilka sekund ustalić grupę krwi noworodków za pomocą paska testowego reagującego z krwią małego. Teraz można pozostawić kocięta - B pod troskliwą opieką matki, a małe A i AB na krotki czas od niej odseparować.

Sądzę że dla każdego hodowcy, niezależnie od rasy, jest bardzo ważne, aby znać grupy krwi hodowanych przez siebie zwierząt, co pozwoli na uniknięcie często śmiertelnie przebiegającej izoerytrolizy.

Autorzy tekstu: Elżbieta Schubert i Klaus Lietzau
Tłumaczenie: Jarosław Tyc
Tekst zaczerpnięty z biuletynu informacyjnego KOTY RASOWE nr 11 wrzesień 2000
Tekst został zaczerpnięty ze strony Klubu Hodowców Kotów Brytyjskich